Polska aktorka teatralna, filmowa i radiowa.

Urodziła się 10 października 1961 r. w Sierakowicach, wychowała w miejscowości Gowidlino na Kaszubach. Mężem Danuty Stenki jest Janusz Grzelak, z którym ma dwie córki – Paulinę i Wiktorię. W roku 1984 ukończyła Studium Aktorskie przy Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (na deskach którego debiutowała w 1982 r. w „Betlejem Polskim” Lucjana Rydla). Przez kolejne cztery lata (od 1984 r.) występowała na scenie Teatru Współczesnego w Szczecinie. Następnie, w 1988 r. przeniosła się do Teatru Nowego w Poznaniu, gdzie zaczęła się jej długoletnia współpraca z Izabellą Cywińską, a także pierwsze role w Teatrze Telewizji. W 1991 r. została aktorką Teatru Dramatycznego w Warszawie, a od 2003 r. warszawskiego Teatru Narodowego. Występuje również gościnnie w spektaklach u takich reżyserów jak: Grzegorz Jarzyna (TR Warszawa), czy Krzysztof Warlikowski (Nowy Teatr). Danuta Stenka od kilku lat odczytuje kaszubskie tłumaczenia Biblii w wejherowskiej kolegiacie – podczas corocznych koncertów w ramach projektu „Verba Sacra”. Jest także ambasadorem kampanii „Legalna Kultura”.

Ogromną popularność zyskała dzięki rolom w produkcjach serialowych: „Boża Podszewka” (1997 r.) w reż. Izabelli Cywińskiej, „Ekstradycja III” (1998 r.) w reż. Wojciecha Wójcika, „Zaginiona” (2003 r.) w reż. Andrzeja Kostenko, czy "Lekarze" (2012-2014 r.) w reż. Filipa Zylbera. 
Uznana została za jedną z najpiękniejszych i najzdolniejszych aktorek w Polsce. Zasłynęła z roli George Sand w filmie "Chopin. Pragnienie miłości" (2002 r.) w reż. Jerzego Antczaka oraz Judyty w komedii romantycznej „Nigdy w życiu!” (2004 r.) w reż. Ryszarda Zatorskiego.

Danuta Stenka wielokrotnie użyczała swego głosu w dubbingowanych wersjach filmów, m.in. w „Iniemamocni” (2004 r.), „Opowieści z Narnii” (2005 r., 2008 r., 2010 r.), „Zaplątani” (2010 r.), „Na skrzydłach marzeń” (2013 r.) i „Jak wytresować smoka 2” (2014 r.).

Otrzymała wiele nagród, które są dowodem na jej wszechstronność, niezwykły talent i aktorskie umiejętności. Dzięki roli George Sand w filmie „Chopin. Pragnienie miłości” przyznano Danucie Stence tytuł aktorki roku na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym: "Listopad" w Mińsku i "Strożary" w Kijowie. W 2001 roku odcisnęła swoją dłoń na Promenadzie Gwiazd w Międzyzdrojach. W 2003 r. została laureatką „Paszportu Polityki” w kategorii „Teatr” za rolę w spektaklu „Zwycięstwo” (Teatr Współczesny we Wrocławiu). W tym samym roku została wyróżniona przez Zespół Artystyczny Teatru Polskiego Radia nagrodą „Wielki Splendor”. Zdobyła również Nagrodę im. Aleksandra Zelwerowicza – przyznawaną przez redakcję miesięcznika „Teatr” – za sezon 2005/2006  za rolę Ellidy Wangel w przedstawieniu „Kobieta z morza” w reż. Roberta Wilsona w Teatrze Dramatycznym w Warszawie. Na Festiwalu „Dwa teatry” w Sopocie w 2005 r. otrzymała honorowe wyróżnienie aktorskie za rolę w spektaklu Teatru Telewizji „Intryga i miłość” w reż. Macieja Prusa . W 2010 r. otrzymała nagrodę – Fenomen „Przekroju”. W 2011 r. została odznaczona Srebrnym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis oraz ważnym w środowisku kaszubskim Medalem Stolema. W grudniu tego samego roku została nagrodzona Złotym Mikrofonem za „wybitne role wykreowane w Teatrze Polskiego Radia”.
Danuta Stenka jest kilkukrotną laureatką polskich nagród filmowych: „Orła” (2003 r.) za najlepszą główną rolę kobiecą, „Złotej Kaczki”  (2003 r.) dla najlepszej polskiej aktorki za film „Chopin. Pragnienie miłości”  oraz „Orła” (2008 r.) za najlepszą drugoplanową rolę kobiecą w filmie „Katyń”.  W 2009 r. otrzymała „Grand OFF” dla najlepszej aktorki za krótkometrażowy film „Janek” w reż. Piotra J. Lewandowskiego.

W roku 2014 została wybrana najlepszą aktorką 7. Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego „Boska Komedia” w Krakowie. Statuetka oraz nagroda pieniężna w wysokości 10 tys. zł ufundowana przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego powędrowały do rąk Danuty Stenki za spektakl TR Warszawa "Druga Kobieta" w reż. Grzegorza Jarzyny. W 2014 r. podjęła się także monodramu "Koncert życzeń" w reż. Yany Ross.  Za te rolę zdobyła w roku 2015 Nagrodę Magnolii - Nagrodę Miasta Szczecina "za rozszerzenie przestrzeni dramatu człowieka" w ramach Przeglądu Teatrów Małych Form KONTRAPUNKT.