Danuta Stenka - biografia

Imię nazwisko: Danuta Stenka
Data urodzenia: 10 października 1961 r.
Miejsce urodzenia: Sierakowice, Polska
Rodzina: Janusz Grzelak - Mąż (wspólnie mają dwie córki: Paulinę i Wiktorię)


Aktorka filmowa i teatralna, jedna z najbardziej znanych i podziwianych współczesnych aktorek polskich.

Dzieciństwo spędziła w Gowidlinie, pokaźnej kaszubskiej wsi w gminie Sierakowice. Swoje pochodzenie podkreślała z dumą w każdym wywiadzie. Przyjęła oficjalnie stanowisko ambasadorki powiatu kartuskiego oraz honorowe obywatelstwo swojej rodzinnej gminy. Jej krajanie potrafili docenić przywiązanie aktorki do jej rodzinnych stron - trzy lata temu nagrodzili ją medalem im. Bernarda Chrzanowskiego, przyznawanym osobom działającym na rzecz Kaszub. Wręczający go w czasie uroczystej gali w Gdańsku szef Zrzeszenia Pomorskiego Artur Jabłoński nazwał Stenkę "muzą wszystkich Kaszubów" i ze śmiechem zdradził, że wszyscy co do jednego skrycie się w Dance podkochują. Sama aktorka nie mogła ukryć wzruszenia. "To, kim dzisiaj jestem, zawdzięczam mądrości, którą wpojono mi właśnie tutaj. Otrzymałam tu wielki dar od Losu. I choć ten sam Los chciał, abym przed laty opuściła swoje rodzinny strony, to tylko po to, abym z dystansu doceniła ich urodę, czar i bym mocno za nimi zatęskniła i cieszyła się z każdego powrotu do domu" - powiedziała, odbierając wyróżnienie. Ci, którzy dobrze ją znają, twierdzą, że już dawno aktorka nie była aż tak poruszona. Choć do deszczu nagród spokojnie mogła się w ciągu ostatniej dekady przyzwyczaić...

Wypchnięta przez przyjaciół

Danuta ukończyła Studium Aktorskie przy Teatrze Wybrzeże w Gdańsku. Na deskach teg teatru zadebiutowała w 1982 roku. Po dwóch latach przeniosła się do Teatru Współczesnego w Szczecinie i zapewne grałaby tam po dziś dzień, gdyby nie jej przyjaciele. - Dosłownie wypchnęli mnie na spotkanie z Izabellą Cywińską - wspomina Stenka. - Powiedzieli mi: "Dostałaś od niej nagrodę za rolę Mai w "Opętanych" Gombrowicza na festiwalu w Toruniu, zna cię, najwidoczniej ceni, co masz do stracenia?" Nie byłam przekonana, a poza tym dobrze mi się żyło i pracowało w Szczecinie, ale umówiłam się na spotkanie. Pamiętam bicie swojego serca, kiedy wchodziłam do jej gabinetu w Teatrze Nowym w Poznaniu. Zdążyłam wydukać moje nazwisko, kiedy pani Izabella przerwała mi słowami: "Dziecko przecież ja cię znam! Kiedy chcesz zacząć pracę?!"

Dzięki Cywińskiej Stenka rozpoczęła przygodę z Teatrem Telewizji. Zagrała Nataszę w "Skrzywdzonych i poniżonych" Dostojewskiego, Norę Ibsena, wreszcie główną rolę w "Pięknie" Bednarskiego. Długo trwało, zanim aktorką, uznawaną za jedną z najbardziej zdolnych gwiazd teatru, zainteresowało się kino. Dopiero po niespełna piętnastu latach od debiutu na deskach, Stenka stanęła przed kamerą. Zagrała epizod w "Nocnym graffiti" i główną rolę obok Zbigniewa Zamachowskiego w obrazie "Obudź mnie we śnie". Krytyków powaliła na kolana także w teatrze rolą Elektry w stołecznym Teatrze Dramatycznym, publiczność zauważyła ją jako Panią Rollinson w inscenizacji "Dziadów" w Teatrze Telewizji. - To Jan Englert wpadł na szalony pomysł, żebym zagrała Rollisonową w "Dziadach", rolę, którą od niepamiętnych czasów grały tylko starsze aktorki - wspomina Stenka. - Pamiętam, że przed wejściem na pierwszą próbę usłyszałam na korytarzu: "Boże, zrobili ci straszną krzywdę. Nie powinnaś przyjmować tej roli." A za chwilę miałam się w niej odezwać. Nie byłam w stanie przeczytać kilku zdań ze strachu. Czułam się wtedy jak uosobienie wielkiej pomyłki obsadowej... Na szczęście prawie żaden zawodowy ruch nie okazał się w karierze aktorki pomyłką. Ten także.

Droga na szczyt

Z kamerą Stenka przeprosiła się za sprawą Izabelli Cywińskiej. Zagrała w reżyserowanym przez nią serialu "Boża podszewka". Tym razem jej występ nie przeszedł bez echa. Posypały się pierwsze wyróżnienia, a twarz aktorki zagościła w popularnych kobiecych magazynach. Prawdziwą popularność przyniósł jej udział w trzeciej części "Ekstradycji". Oraz kinowym przeboju "Chopin - pragnienie miłości", w którym wcieliła się w ukochaną pianisty, słynną francuską pisarkę George Sand. Zagrała tak znakomicie, że bez trudu wygrała rywalizację z innymi gwiazdami o dwie najbardziej prestiżowe nagrody aktorskie w naszym kraju - Złotą Kaczkę i Złotego Orła. Jej kreacja przyniosła jej niezwykłą popularność także za naszą wschodnią granicą. Wyrazem tego są tytuły aktorki roku na Międzynarodowych festiwalach Filmowych "Listopad" w Mińsku i "Strożary" w Kijowie.

Idąc za ciosem, przyjęła rolę Pomponii Grecyny w superprodukcji Jerzego Kawalerowicz "Quo Vadis", nakręconej na podstawie nagrodzonej Noblem powieści Henryka Sienkiewicza. W 2001 roku odcisnęła swoją dłoń na Promenadzie Gwiazd w Międzyzdrojach. Prawdziwa "stenkomania" rozpoczęła się jednak w 2003 roku, kiedy na ekrany kin weszła ekranizacja bestsellerowej powieści Katarzyny Grocholi "Nigdy w życiu". Danuta zagrała w niej główną rolę Judyty. Film, tytułowany "pierwszą polska komedią romantyczną", przyciągnął do kin ponad 1.5 mln widzów. Stał się także prekursorem kolejnych produkcji spod znaku "złamanych serc i pięknych podjętych zobowiązań filmowych" (zagrała m.in. w Pitbullu" Patryka Vegi oraz dwóchprodukcjach Izabelli Cywińskiej - dramacie "Kochankowie z Marony" i drugiej odsłonie serialu "Boża podszewka". Na początku 2004 roku pojawiła się w spektaklu "Zwyciestwo" (grała w nim Bradshow) na X Festiwalu Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych. Z miejsca podbiła serca publiczności, która przyznała jej swoją nagrodę. Jak się szybko okazało, swoja rolą wywarła także wrażenie na dziennikarzach "Polityki", którzy wyróżnili artystkę nagrodą "Paszport Polityki" w kategori teatralnej ("za urodę, subtelność, rzetelność i wszechstronność w wykonywaniu zawodu aktorskiego". Spektakl "Zwycięstwo" wystawiany był przez cztery lata w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu.

Kolejne sezony przyniosły jej dalsze wyróżnienia - w tym uznawaną za jedną z najbardziej prestiżowych w świecie teatralnym nagrodę, im. Aleksandra Zelwerowicza przyznawaną przez miesięcznik "Teatr", za najlepszą rolę sezonu 2005/2006 - Elidy Wangel w przedstawieniu "Kobieta z morza" według Ibsena, wystawionym w Teatrze Dramatycznym w Warszawie. Rok 2007 to kolejne ważne produkcje na koncie aktorki - "Katyń" w reż. Andrzeja Wajdy (nominowany w 2008 roku do "Oskara") oraz "Jeszcze raz" w reż. Mariusza Malca, którego scenariusz wyszedł spod pióra mistrzyni polskich komedii romantycznych Ilony Łepkowskiej. Od lutego 2008 roku można było oglądać na ekranach kin film "Lejdis" w reż. Tomasza Koneckiego, w którym zagrały same sławy polskiego kina.

Źródło: na podstawie artykułu Dominiki Żebrowskiej / magazyn Boutique

Danuta Stenka jest także laureatką nagordy "Orły 2008" za "najlepszą drugoplanową rolę kobiecą" w filmie "Katyń". W maju 2008 r. użyczyła swojego głosu w polskiej wersji językowej filmu "Opowieści z Narnii. Książe Kspian".

Rok 2009 to udział Aktorki w takich produkcjach jak: "Idealny facet dla mojej dziewczyny", "The courageous heart of Irena Sendler" oraz serial "Niania".

W 2011 r. została odznaczona Srebrnym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis oraz ważnym w środowisku kaszubskim Medalem Stolema, przyznawanym od 1967 roku przez Klub Studencki "Pomorania". 18 grudnia 2011 została nagrodzona Złotym Mikrofonem za „wybitne role wykreowane w Teatrze Polskiego Radia”.

Od 2012 do 2014 r. Aktorka wcielia się w postać Elżbiety Bosak - lekarza medycyny o specjalności pulmonolog, dyrektora szpitala w Toruniu w serialu telewizji TVN "Lekarze".

 

NAGRODY

1987 - Nagroda im. Stanisława Wyspiańskiego za role teatralne w "Białym małżeństwie" St. Różewicza, "Matce" S.I.Witkacego, "Opętanych" W.Gombrowicza)
1997 - nagroda ZASPu im. Janusza Warmińskiego na Festiwalu Słuchowisk Polskiego Radia w Bolimowie za rolę Żony w słuchowisku "Odejście głodomora" T. Różewicza
1997 – ODWIEDŹ MNIE WE ŚNIE  Słupca k. Konina (Przegląd Filmowy "Prowincjonalia") nagroda aktorska nagroda za wrażenia artystyczne
1999 – CUDZE SZCZĘŚCIE Orzeł, Polska Nagroda Filmowa (nominacja) w kategorii: najlepsza rola kobieca; za rok 1998
2003 - "Złota Kaczka" w kategorii: najlepsza polska aktorka; za rok 2002
2003 – CHOPIN. PRAGNIENIE MIŁOŚCI. Orzeł, Polska Nagroda Filmowa w kategorii: najlepsza główna rola kobieca
2003 - CHOPIN. PRAGNIENIE MIŁOŚCI. Mińsk (MFF "Listapad") nagroda za najlepszą pierwszoplanową rolę kobiecą
2003 - CHOPIN. PRAGNIENIE MIŁOŚCI. Kijów (MFF "Stożary") nagroda za najlepszą rolę kobiecą
2003 - nagroda Teatru Polskiego Radia "Wielki Splendor" za kreacje radiowe
2004 - Nagroda "Paszport Polityki" za rok 2003 w kategorii: teatr za rolę w spektaklu "Zwycięstwo", za urodę, subtelność, rzetelność i wszechstronność w zawodzie aktorskim
2005 - honorowe wyróżnienie aktorskie na festiwalu "Dwa Teatry" w Sopocie
2008 - Orzeł - Polska Nagroda Filmowa w kategorii "najlepsza drugoplanowa rola kobieca", - za rolę w filmie "Katyń" w reżyserii Andrzeja Wajdy
2010 - V Ogólnopolski Konkurs na Teatralną Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Europejskiej- Nagroda za role Lucii w przedstawieniu T.E.O.R.E.M.A.T w reżyserii Grzegorza Jarzyny w TR Warszawa
2010 - Nagroda- Fenomen "Przekroju"
2011 - Nagroda Złoty Mikrofon- za wybitne role wykreowane w Teatrze Polskiego Radia
2011 - Odznaczenie: Srebrny Medal Gloria Artis - Zasłużony Kulturze